De steelpan en ik: Over de eenvoud van verbinding met jezelf

De steelpan en ik. Ik hoor je denken😂😂. Heb je een steelpan laten vallen❌, heb je een klap van een steelpan gehad?❌ (misschien ooit vroeger maar, nee), perongeluk de steelpan weggegooid❌.

Nee lieverds. Dit gaat over mijn relatie met de Ster De Grote Beer. Ok maar waarom noem jij die dan een steelpan?

Vroeger stond mijn bed onder het raam. Geen andere plek was denkbaar of bespreekbaar in mijn kamer. Waarom, simpelweg omdat ik elke avond voor het slapen de steelpan moest zien. Wist ik veel dat dat de Grote Beer heette.

Elke avond zocht ik hem op. Mijn rustpunt voor het slapengaan. Ergens zocht ik toen de verbinding zo voelt het, als ik nu vanaf een afstand naar kijk. Mijn rustpunt om de dag af te sluiten. Met de steelpan in slaap vallen om met de zon weer wakker te worden.

Toen stond ik er niet bij stil. Het voelde fijn, vertrouwd en dus ik deed het. Maar nu als ik er al volwassene op terugkijk wel.

Het beredeneren waarom het toen zo fijn was. Dat misschien nu voelt als een gemis van dat fijne gevoel, dat ik als kind mocht hebben en ervaren.

Van ons als volwassen wordt veel verwacht. Maar hoe zou het zijn om even weer het kind in je te voelen?.Geen beredeneringen, geen verwachtingen maar gewoon iets mag er gewoon zijn.

Mijn uitnodiging aan jou? Wat, waar of iets gaf jouw als kind een heel fijn, vertrouwd of speels gevoel? Iets wat er gewoon was…

Ik ben niet nieuwsgierig maar wil het wel graag weten😁😂

---

Voel jij een vastzittende onderliggende emotie die om aandacht vraagt? Wil jij graag die beweging terugbrengen daar waar het vastzit? Plan dan een gratis inzichtgesprek en laten wij samen eens kijken. Klik hier om direct een moment te kiezen in mijn agenda